700 ZEEMIJL VAN DE STRAAT VAN SUMATRA
13 juli, 16:50.
Het spijt me.
Ik weet dat het op dit moment niet veel betekent.
Maar het spijt me echt.
Ik heb het geprobeerd.
Ik denk dat jullie het allemaal eens zijn dat ik het heb geprobeerd.
Om oprecht te zijn.
Om sterk te zijn.
Om aardig te zijn.
Om lief te hebben.
Om het goed te doen.
Maar ik was het niet.
En ik weet dat jullie dat wel wisten,
op ieder jullie eigen manier.
En het spijt me.
Alles is weg hier,
behalve ziel en lichaam,
althans, wat daarvan over is,
en een rantsoen voor een halve dag.
Het is echt onvergeeflijk, dat weet ik nu.
Waarom het zo lang heeft geduurd om dat toe te geven, dat weet ik niet,
maar dat is nu eenmaal zo.
Ik heb tot het einde gevochten.
Ik weet niet goed wat dat waard is,
maar weet dat het zo is.
Ik heb altijd op meer voor jullie gehoopt.
Ik zal jullie missen.
Het spijt me.
ACHT DAGEN EERDER
HEMELNAVIGATIE VOOR ZEILERS
Dit is de Virginia Jean met een noodoproep. Over.
Dit...
God.
Kut!
Hé.
Hier. Help! Ik ben hier! Help!
Hier! Hier!
Help!
He... Help!
Help!
Hier! Hier!
Vertaling en synchronisatie: SmallBrother